CorenDon zijn een beetje Dom


Het viel mij eergisteren op, en dit verhaal weer te binnen dat Corendon weer met een offensief is begonnen op de TV, alles tot in de nopjes verzorgt, voor weinig, alleen vergaten ze daar de Aftersales, en die is echt weinig!

Het zal je maar gebeuren, zit je in een paar dagen in een vreemd land (Turkije) en krijgt je vriend een zware epileptische aanval. Je schrikt je een ongeluk, want in de 3 jaar dat je elkaar kent was dat nog nooit voorgekomen.
Die zondagavond, hals over kop de ambulance in, naar het plaatselijk ziekenhuis heb je natuurlijk geen tijd om iets uit de kamer mee te nemen, of zaken te noteren.
Al snel bleek men hem in het lokale ziekenhuis niet voldoende zou kunnen helpen, dus werd hij van Kemer naar Antalya gebracht.
Diezelfde avond hebben wij de alarmcentrale van D-Reizen (D-Zeker) gebeld en is daar de boel gelijk gaan rollen, aan hen heeft het niet gelegen, goede bijstand van A tot Z!
De volgende ochtend heeft zijn vriendin contact opgenomen met het NOODnummer van Corendon, via wie de reis geboekt was, ze werd heel onaardig en kortaf te woord gestaan en men zou s’middags terugbellen, maar helaas niets.
Hierop zijn haar ouders zich er mee gaan bemoeien en belden zij Corendon Nederland, één en al begrip en geschrokken lieten zij weten binnen een uur actie te gaan ondernemen.
Toen deze periode verstreken was heeft haar moeder wederom contact opgenomen, dat het nu wel eens tijd werd…
Intussen had de alarmcentrale al twee keer contact met zijn vriendin gehad, en in ieder geval haar wat kunnen geruststellen. Alle onderzoeksresultaten en andere zaken van belang kwamen nu ook bij hun binnen en weer aan haar uitgelegd, wat de nodige rust gaf.

Het is inmiddels bijna avond wanneer wij nu Corendon Nederland maar eens bellen, met wederom een geschrokken medewerkster tot gevolg die ons nu een nummer doorspeelt van hun agent in Antalya.
(Saillant detail is dat je Corendon Nederland voor dit soort zaken maar gedurende 2 uur op een dag kan/mag lastigvallen, zo las ik op de website.)
Dit nummer speelden we door naar hen, maar helaas, er werd domweg niet opgenomen!
Uiteindelijk hebben we zelf contact opgenomen met het Meder Resort waar ze verbleven, de situatie uitgelegd, en direct het mobiele nummer van de hostess van Corendon opgevraagd.

Die avond er na hebben we vanaf 22.00 t/m 23.45 met de Hostess gebeld, soms ging de telefoon enkele keren over gevolgd door voicemail, maar soms ook niets, of direct voicemail. Uiteindelijk besloten we een SMS te sturen. Ditzelfde overkwam zijn vriendin ook.

De volgende (dinsdag)ochtend kregen we een SMS terug waarin zij zich verontschuldigde, ze was de hele avond daarvoor buiten geweest, en haar batterij was leeg!
Smoesjes! Als een telefoon een aantal keren overgaat mevr. de hostess dan is hij wel degelijk aan met opgeladen batterij! Ze liet in de SMS weten zsm actie te ondernemen…

Ook zijn vriendin kreeg haar om 08:56 te pakken, ze belde haar duidelijk wakker, de hostess zou het kantoor in Antalya bellen en dan terugbellen, en ja hoor, wederom stilte…

Intussen moesten mijn (nog steeds groggy zijnde) zoon en (dus voornamelijk) zijn vriendin zich redden in een ziekenhuis waar alleen Turks werd gesproken, en er af en toe een tolk werd geregeld.
Zij waren er beiden intussen flink emotioneel doorheen, en er moest nu gehandeld worden.
Daarna is er heen en weer gebeld door ons naar zijn neuroloog en naar D-Zeker die op hun beurt zijn gaan overleggen met hun geneeskundige diensten.
Uiteindelijk waren we er uit, we hebben ze de ontslagpapieren op eigen risico laten tekenen en ze zijn in de namiddag in de taxi gesprongen.

Ironisch genoeg kreeg zij nadat ze weer heerlijk in het hotel zaten bij te komen uiteindelijk om 19:28 een SMS van de hostess, waarin ze aangaf dat het haar speet dat ze geen tijd had gehad, en dat ze de volgende dag om 09:00 langs zou komen, twee dagen later dus!
Mijn schoondochter was zo fatsoenlijk, blij als ze was met onze zoon in het hotel te zijn, haar te antwoorden dat dit niet meer nodig was, ik had ze voor Jan met de korte achternaam langs laten gaan!

Al met al een dikke onvoldoende, een koude douche, geen LIKE, en absoluut ontevreden over de aftersales van Corendon.

Maar zoals ik wel vaker mee maak zullen ook zij wel een aantal SNEL reagerende Webcrawlers in dienst hebben die dit soort berichten opzoekt en ontkracht, of ineens zorgt voor een reactie.

Tot op het moment van dit schrijven is er ook nog enkele geen reactie op de klacht die zij 6 weken geleden verstuurd heeft.
Het blijft een kwestie van prioriteiten stellen, die ik wel vaker zie, je kunt bij Cor en Don binnen 5 minuten een reis boeken, maar als er problemen zijn geven ze niet thuis en moeten ze 6 tot 8 weken research doen….


Eindelijk dan toch antwoord ontvangen, en dermate droevig qua uitkomst en Nederlands taalgebruik, dat ik hem ook maar plaats hier.
Dus zelfs niet de moeite genomen om het even door de spellingscontrole te gooien, hoe hoog heb je dan je klanten zitten?

Lijnden, 7 januari 2014

Betreft: uw e-mail van 18 november 2013
Kenmerk: reserveringsnummer 6156800

Geachte mevrouw,

Naar aanleiding van uw reactie met betrekking tot de bij Corendon Vliegvakanties geboekte reis,
willen wij u berichten. Wij hopen dat uw vriend ondertussen aan de beterende hand bent.

Als eerste willen wij u bedanken dat u ons informeert over uw bevindingen tijdens uw reis. De
ervaringen van onze cliënten zijn voor ons van primair belang en daarmee een belangrijke
informatiebron om de kwaliteit en de service van ons product te optimaliseren en ons product op dat
niveau te houden.

Helaas heeft u met een noodsituatie te maken gehad, waarvoor u contact heeft gezocht met uw
reisverzekeraar/de ANWB alarmcentrale, via de reisleiding was ook naar hen verwezen. Daar de
alarmcentrale in dit soort situaties de bijstand ter plaatse en het vervoer retour vervolgens
coördineert.

De taak van de reisleiding beperkt zich tot het verstrekken van informatie over de vakantie
accommodatie, bestemming en mogelijke uitstappen ter plekke. Daarnaast een mogelijke bijstand
verlenen indien daartoe aanleiding bestaat en op verzoek van gasten. Onze reisleiding behoort zich
desondanks te allen tijde correct jegens onze gasten behoort op te treden, hetgeen in uw geval
duidelijk niet is gebeurd. Wij bieden u voor zijn handelswijze onze welgemeende excuses aan en
hebben hem hier op aangesproken, zodat herhaling in de toekomst kan worden vermeden.

Vermoedelijk in overvloede adviseren wij u met uw annulerings- en reis- verzekering contact op te
nemen. Over het algemeen vergoedt de annuleringsverzekering de niet genoten dagen en de
reisverzekering de kosten van de ticket, de telefoonkosten e.d..

Wij danken u nogmaals voor uw opmerkingen en willen u hiervoor graag een mooie bos bloemen
aanbieden die u naar eigen smaak kunnen halen door middel van de bijgesloten bloemenbon met
daarbij nogmaals onze welgemeende excuses.


Zij is inmiddels een bloemenbon van € 15 ‘rijker’, terwijl in een simpelere klacht over parkeren men al met € 30 over de brug kwam.
Men schuift de verantwoordelijkheid door naar de verzekering, terwijl ZIJ de reis begeleiden, lijkt mij wel een duidelijke zaak.
Saillant detail, de reisleidster ter plekke en degene die zij belde nav deze brief vonden het wel normaal dat de hostess/reisleidster daar op af gaat.
Dit vraagt om een nog pittigere brief.

Dames en Heren, ze hebben hem, Sprengeman.


In navolging van de soap Sprengeman, oftewel de ‘wegcijferende’ W is er inderdaad groot nieuws zoals Jolande en Koen al eerder vermoedden.

Het is nu officieel bevestigd dat Willem Sprengeman in de bak zit, en zal vermoedelijk in voorarrest blijven, nog niet alle papieren e.d. zijn binnen.
Ik heb intussen (wel na 2 keer proberen) gelukkig bevestiging gekregen van mw. Bos van het Arrondissementsparket te Zeeland-West-Brabant, en wel;

“In antwoord op onderstaande mail kan ik u het volgende meedelen. Het dossier met betrekking tot deze verdachte is nog niet binnen op het parket Zeeland-West-Brabant, na binnenkomst zal de zaak worden beoordeeld.”
“Ik zal uw e-mail in het dossier laten voegen zodat daar kennis van kan worden genomen.”
“Voorts kan ik u meedelen dat de aangevers in deze zaak te zijner tijd via de afdeling slachtofferzorg op de hoogte zullen worden gebracht van het verdere verloop van deze strafzaak.”
“Personen die tegen deze verdachte aangifte hebben gedaan bij de politie zullen op het parket na binnenkomst van het dossier worden geregistreerd als slachtoffer en via de afdeling slachtofferzorg/-informatie nader worden geïnformeerd.”
“Aangevers die te zijner tijd geen brief ontvangen kunnen hierover contact opnemen met de afdeling slachtofferzorg/-informatie van parket Zeeland-West-Brabant.”
“Nadere informatie kan ik u in deze zaak niet verstrekken.”

Maakt niet uit, we weten weer flink wat meer, en dit alles is het dus allemaal dubbel en dwars waard geweest, zodra ik meer weet, zie je het hier!

Het was even zoeken, maar slachtofferzorg en info vind je op deze pagina.
Ik heb opzettelijk gekozen voor een nieuwe bericht omdat er vrijwel niemand reageert op de eerdere berichten, in de hoop dat de meeste het dus weer vinden!

Geplaatst in Nieuws. 20 Comments »

SorraBona is BonaVista


Inmiddels zijn we al weer een paar dagen terug van onze week Pineda de Mar…

Op het laatste moment via een Internet actie zijn we verleden week naar Pineda de Mar geweest.
Sowieso om er even uit te zijn, daarnaast omdat het altijd zo’n lekker weer is, en om onze vrienden (die we inmiddels al weer zo’n 35 jaar kennen) te bezoeken.
Na een heel kort slaapje gingen we om 01.30 richting Schiphol, om via QuickParking op P3 van Arke direct door te kunnen naar de paspoortcontrole, niet!
Het mankeerde behoorlijk aan deze ‘extra dienst’, zal er verder geen woorden aan vuil maken, maar mensen, let heel goed op, wat er op de website wordt aangeboden blijkt in de praktijk niet te gebeuren!
Hierdoor kwamen we 45 minuten voor vertrek aan bij gate D66 (ja dat dacht ik ook) maar gelukkig konden we nog mee, wel jammer van die beginstress.


De reis verliep daarna vlot, goede vlucht en de bus erna ging linea recta naar Pineda.
Daar aangekomen bleek dat de boulevard afgezet was, en werden we dus 3 blokken eerder afgezet, maar dit wisten we min of meer van te voren, dus dan valt het wel mee.
En daar sta je dan om 8.30 in een amper ontwaakte, maar zeker lekker qua temperatuur aanvoelend Pineda.
De dagen erna bleek wat voor een farce de afzetting was, want de één na de ander reed de straat door zonder daar ze ook maar iets in de straat te zoeken hadden, buschauffeurs zijn daar dus eigenlijk hele trouwe en goedluisterende jongens :D

Echter, de dame achter de counter bij Hotel SorraBona (op goed zand gebouwd, maar net zo goed BonaVista had kunnen heten) schrok zich een hoedje en haar licht Parkinsonisme sloeg dan ook om in zichtbare stress, wat waren wij vroeg!
We moesten over een half uurtje maar terugkomen, als zij haar andere karweitjes had gedaan, en och, zo erg was dat nu ook weer niet, even bij het zwembad liggen en de oogjes verschieten…


Eenmaal volledig ingechecked bleek dat we een heerlijke kamer hadden op 3 hoog met uitzicht op zee, EN op de kermis, wat de eerste dagen wel leuk was, maar naarmate het weekend dichterbij kwam bleef de kermis tot 01.00 open.
Het viel qua geluidsoverlast achteraf wel mee, maar alles moest dicht, en de Airco was dermate dat deze ook wel wat geluid produceerde, op de laatste nacht na hebben we best redelijk geslapen.
We keken uit op een aantal attracties en zagen iedere avond ‘onze’ Spindoctor aan het werk, even ter illustratie, hij gebruikte 3 bekers (Lidl) suiker met mengvloeistof voor 1 suikerspin, die hij hier wel erg ludiek aanprijst! :D

We hadden alleen ontbijt bij het hotel en dit was qua eten bijna prima, de (internationaal bedoelde) omelet was dus eigenlijk een Tortilla met allerlei vaak zware kost er doorheen, helaas kwamen ze daar zelf pas de laatste ochtend achter ;)
Qua drinken was het drie keer niks, koffie was meer schuim dan koffie, maar drinkbaar, de sapjes kwamen uit een machine, en die waren werkelijk goor!
Het leek of er iemand wat poeder in een glas water had gedaan, daags erna heb ik dan ok zelf sinaasappelsap in een pak gekocht en dankzij de kleine koelkast op de kamer hadden wij iedere ochtend fris sap!
Verder niets dan lof voor het personeel, altijd ter dienste, bijna altijd een glimlach, bereidwillig en de meesten hadden altijd een lach op hun gezicht en tijd voor een praatje, je haalde wat dat aan gaat de ‘uitzendkrachten’ uit het niet Catelaanse gedeelte er zo uit ;)
Enige jammerlijke punt was de picknick zak die ze voor iedereen hadden gemaakt, daar zat allemaal brood e.d. in van de vorige dag, dus harder dan normaal en het zat jammerlijk aan elkaar vastgeplakt, ik heb dan ook alleen een stukje croissant op en mijn chocolade cakeje bij de koffie in het vliegtuig, die twee dingen smaakten dus bijna hetzelfde ;)

Alle dagen zijn we er op uitgeweest,  plaatsjes in de buurt bezocht met de Renfe en de boot, langs de geheugenlaan zeg maar.
De eerste dag was vol zon, dus strand, en lekker in het relatie koude water zwemmen, in de middag naar Judith, Robert en Bruna waar we flink bijgepraat hebben en Robert een heerlijke Curry presenteerde.

De dagen erna waren wat bewolkt afgewisseld met zon, goed weer om veel te doen, anders doe je niet veel.
De dag met de boot naar Tossa de Mar echter eindigde in een heuse hoosbui waardoor we nog maar net de laatste boot terug naar Pineda wisten te halen.
Tijdens dit bezoek was de plaatselijke kerk zowaar open, dit hadden we nog nooit meegemaakt, en wij natuurlijk naar binnen, en toen Linda ging zitten stak God een spotje aan voor haar, zoals je hiernaast kan zien, en néé, deze is niet gesoept!
Op een enkele dag na zijn we steeds weer even naar de Estols geweest, jammer was wel dat we Quim (oudere broer van Judith) maar even een half uurtje hebben gezien, hij is druk met zijn zaak en zet zich momenteel heel erg in voor de lokale cultuur, volgende keer beter.

De laatste avond vergastte Robert en Judith ons op een BBQ in een oude trommel van hun wasmachine in zonnescherm standaard.
Jawel, ook bij hen is de recessie merkbaar ;)
Er was konijn ea vlees, bier en wijn en na dit alles zijn we nog even met Bruna naar de kermis geweest.

Wat dat aangaat was het ook in Pineda schrikken hoeveel winkels intussen over de kop en gesloten/vertrokken waren, maar ook huizen, Te Koop en Te Huur borden in elke straat, jammerlijk.

De laatste nacht hebben we, zo vermoed ik althans, nog iets geslapen, want het was helemaal los op vrijdagavond.
Toen we om 03.30 op waren liepen er nog steeds mensen in de straat, en was op het strand het ‘Cubaanse’ feest net beëindigd.

De reis terug duurde wat langer, in dit geval omdat de bus laat was vanwege nog meer afzettingen in Pineda en hij twee dorpjes extra af moest omdat anderen deze mensen vergeten waren.
Omwille van de slaap en menselijkheid naar die anderen viel dat dan wel weer mee, je zal het zelf maar zijn nietwaar?

Terug kijkend was het een heerlijk weekje er even uit!

En nogmaals bedankt fam. Collins i Estol!

Het verhaal achter de The Last Post


Wie krijgt er niet natte ogen of in iedere geval een enorme brok in zijn keel bij het op Hoorn gespeelde nummer ‘The Last Post’, maar wat de meesten niet weten is dat het verhaal er achter ook hartverscheurend is.

Volgens overlevering zou het allemaal begonnen zijn in 1862, tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog, op het moment dat Kapitein Robert Ellicombe met zijn Unie (industriële noorden) manschappen gelegerd was ter hoogte van Harrison’s Land in Virginia.
Het Geconfedereerde leger (de zuidelijke staten) was gelegerd aan de andere kant van een van een smalle strook land.
In de nacht hoorde Kapitein Ellicombe in het veld een ernstig gewonde soldaat kreunen.
Omdat hij niet kon weten of het een Unie of Geconfedereerde soldaat betrof, besloot hij met gevaar voor eigen leven de getroffen man terug te halen voor medische hulp.
Tijgerend tussen een regen aan kogels kwam hij bij de man aan en trok hij hem terug naar zijn tentenkamp.

Het was  pas daar dat hij er achter kwam dat deze inmiddels overleden soldaat niet tot zijn eigen troepen behoorde, maar onderdeel was van het Geconfedereerde leger.
De kapitein ontstak een lantaarn en hield plotseling zijn adem in en was verdoofd door de schok.
In het gedimde licht zag hij het gezicht van de soldaat, het was zijn eigen zoon!
Ten tijde van het uitbreken van de oorlog studeerde de jongen muziek in het Zuiden, en had hij zich aangesloten bij de Geconfedereerde troepen zonder het zijn vader te vertellen.

De volgende morgen vroeg de diep bedroefde Kapitein zijn leidinggevenden toestemming om zijn zoon, ondanks zijn vijandelijke status een volledige militaire begrafenis te geven.
Zijn verzoek werd gedeeltelijk toegewezen.
De kapitein had gevraagd of hij een groep leger bandleden kon krijgen om een rouwlied te spelen tijdens de begrafenis.
Het verzoek werd afgewezen omdat het een Geconfedereerde soldaat betrof.
Maar uit respect naar de vader werd hem één muzikant gegund.
De vader koos voor een Hoornblazer.
Hij vroeg de Hoornblazer om een aantal noten te spelen die hij gevonden had op een stukje papier dat hij gevonden had in het uniform van zijn zoon.
Deze wens werd vervuld.
Dit nummer, dat je maar moeilijk uit je hoofd krijgt dat wij kennen als ‘The Last Post’ is sindsdien onlosmakelijk verbonden aan alle militaire begrafenissen en herdenkingen.

De woorden bij het lied:
Day is done.
Gone the sun.
From the lakes
From the hills.
From the sky.
All is well.
Safely rest.
God is nigh.

Fading light.
Dims the sight..
And a star.
Gems the sky.
Gleaming bright.
From afar.
Drawing nigh.
Falls the night.

Thanks and praise.
For our days.
Neath the sun
Neath the stars.
Neath the sky
As we go.
This we know.
God is nigh

Webcareless


Twitter zorgde er vooral voor dat veel zichzelf (maar niet ons) respecterende bedrijven een zgn. Webcare account startten, maar of het hier nu om extra (snelle) dienstverlening gaat of omdat ‘de ander’ het ook doet…

Inmiddels hebben alle support afdelingen wachtrijen bij de helpdesk, overvolle mailboxen, een reactieformulier, zodat je niet kunt zien of het überhaupt aankomt, dan wel gelezen wordt.
Maar toen kwam Twitter, de dienst waarmee je lekker vlot kunt communiceren met 140 tekens per minuut, pardon, dat moet zijn, vele minuten, want je wilt wel je verhaal goed overbrengen en niet een roman/thriller of komedie starten.
De één na de andere leverancier zag hier direct brood in, maar bakken er maar weinig van.
Er zijn er zelfs die de hele crew voorstellen op de pagina zoals bijv. ^LG, terwijl het handiger zou zijn te laten zien wie er echt online zijn, vaak maar een paar.

Ik ben inmiddels ook al wat jaren verbonden met een aantal, en heel af en toe moet ik ze ook gebruiken, omdat er direct actie nodig is, en dan begint het gedonder, want alleen FAQ’s worden vrij snel beantwoord.

Hoe het komt weet ik niet, maar het wil vaak gewoonweg niet vlotten, je stuurt netjes een vraag/verzoek, en dan is het stil, minuten, uren, en soms zelfs een dag!
Hierdoor krijg je de neiging om met 140 km hun TwitHut af te stormen, om ze lijfelijk even uitleg te geven.
Mogelijk dat de telefoniste koffie moest zetten, of dat ze helpt bij een happening op de zaak, en tja, dan kan de Tweep niet Tweeten.
Heb je dan zowaar een antwoord van zo’n TweetWeep, dan krijg je 99% van de gevallen een wedervraag met daarin verdisconteerd de melding dat zij niet op de hoogte zijn van problemen (in je buurt).
En dan moet je weer gaan zweten met 140°C.
Wat dat aangaat moet men maar eens wat meer tijd gaan besteden aan deze manier van communiceren, ik stel iig voor 140 minuten per jaar verplichte cursus voor al deze vogels.
Even ter referentie zal ik de laatste voorvallen op een rijtje zetten;

@PostNL – Ik krijg een wat vreemde email, en weet nu niet of dit echt is…
mijn 1e Tweet is van 26 juni 11:53, uur later 2e Tweet, 27 juni 10:46 3e Tweet, tevens melding van weer zo’n email, uur later 4e Tweet, en jawel, 28 juni 13:43, een antwoord, met uitleg dat zo’n mail van een verzender afkomt, verwacht ik iets, nou nee, in MijnPostNl staat ook niets, of ik mijn NAW wil DM’n.
Directe Tweet terug, volg me aub eerst, anders kan dit niet, 29 juni 11:51, antwoord, en ze volgen me al!
Die middag staat PostNL met een pakket voor de deur, ik was zo onder de indruk dat ik op 2 tweets 2 dagen lang niet heb kunnen antwoorden…

@vodafoneNL – Ze deden het allemaal in 1 dag af, in 3 uur tijd, maar boden geen oplossing, hun verkoper had wat beloofd in de winkel, maar niet nagekomen, einde verhaal was, ik moest maar naar de winkel terug, voor de 3e keer!
Heb hun zelfs de 06 van de verkoper verstuurd, dagen later met de inzet van email op hun website gaf men schoorvoetend toe dat het fout was, maar moest natuurlijk wel tot einde maand wachten voor het nieuwe abo inging!

@UPC, houd je vast, vanaf 23 mei in de ochtend, steeds even (+/- kwartier) uitval van Internet en Telefonie, alsof ze iedere keer iets moesten rebooten.
Om 15:11, toen ik weer toegang had,1e Tweet, of het nu eindelijk eens opgelost was.
Daarna om 22:05 (na 22.00 kan je niet meer bellen, maar dat deed het toch daarvoor al niet) 2e Tweet, met toegegeven iets te veel Shift numeriek gedeelte toetsenbord
24 mei 13:03, weer Getweet, heb ik eindelijk weer verbinding, krijg ik verdorie nog eens aan toe (even afzwakken nav het vorige) zelfs aanmeld problemen met mijn account.
En het allerergste is dat al die tijd niets te zien was op de actuele storingsmelding pagina, stel je voor zeg, dat is slechte publiciteit.
En het enige antwoord dat ik kreeg was een telefoontje op 26 mei NB. met de excuses, het was druk, dan valt je bek op je tenen, toch?

Dit waren eigenlijk ook direct alle Tweetgevallen BV, nee, de meeste (Tele)Toko’s moeten nog heel veel investeren in hun Aftersales!

I Tawt I Taw a Webtare Twat

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 60 andere volgers

%d bloggers like this: